In de Bijbel zijn veel voorbeelden te vinden van mensen die een diepe geloofservaring kregen. Het is eigenaardig dat je heel vaak kunt lezen dat zij na zo’n ervaring voor hun gevoel opeens heel ver van God vandaan kunnen zijn.
Eén voorbeeld. Het gebeurt zelden dat mensen de stem van God letterlijk horen. Maar het volk Israël hoorde God spreken bij de berg Sinaï, sommigen hebben Hem letterlijk gezien. Nog geen maand later maken ze een gouden kalf als een soort afgodsbeeld, dat God moet voorstellen. Voor hun gevoel was God zó ver weg, dat zij Hem op een eigen manier dichtbij wilden halen.

Helaas is dit ook herkenbaar in het geloofsleven van veel hedendaagse christenen. Na een hoogtepunt, waarbij je Gods aanwezigheid kunt voelen, is God voor je gevoel opeens weg. Je mist Zijn nabijheid en doet wellicht je best het lege gevoel met iets anders op te vullen. De Bijbel laat zien dat God dit afkeurt. Toch wil Hij ons niet loslaten en nodigt Hij ons uit weer bij Hem terug te komen.

Depressie
Er kunnen ook andere redenen zijn waardoor je niets van God voelt. Je gevoelsleven kan beschadigd zijn, je hebt daarin een handicap opgelopen. Zoals mensen met een lichamelijke beperking helemaal bij God mogen horen, mogen gelovigen met een handicap in het gevoel dat ook. Ook zonder gevoel kun je bij God komen. Ook in een depressie kan God er zijn. Als jij voor je gevoel niet de weg van beneden naar boven kunt gaan, is God er toch. Hij kan gelukkig op zijn manier wel van boven naar beneden komen, zelfs als je daar als mens niets van voelt.